Wykopki organizowane na wielką skalę w czasach PRL –u były imprezą masową uświadamiającą obywatelowi, jaką potęgą gospodarczą jest nasz kraj słynący z wydobycia węgla ale i produkcji ziemniaka. Kulminacją społecznego zrywu organizowanego od Tatr po Bałtyk było święto ziemniaka, kartofla, pyry i grula. W przeciwieństwie do Barbórki, którą cały kraj oglądał a świętowali górnicy, w ziemniaczanym święcie brali udział wszyscy. Młodzież z miast wyjeżdżała autokarami na wieś, gdzie współzawodniczyła, kto więcej, szybciej i zabawniej. Była to okazja do wystąpień miejscowych notabli, a przemówienia dotyczyły...ziemniaka. Ziemniak był ważny dla władzy, stanowił podstawowy surowiec do produkcji paszy dla zwierząt i spirytusu. Spirytus zabraknąć nie mogło. Wędlin nie było.

Trzeba z szacunkiem odnosić się do ziemniaka, ratującego w trudnych chwilach naród od śmierci głodowej i dającego pracę tysiącom rolników.

Warto przypomnieć, szczególnie młodszemu pokoleniu o jesiennej tradycji pieczenia ziemniaka. Mając ten cel na uwadze zorganizowano w Szkole Podstawowej Nr 9 na Harendzie Święto Grula. Były konkursy na najdłuższa obierkę i najciekawszą pracę plastyczną wykonaną za pomocą ziemniaczanych pieczątek.

Najważniejsza była degustacja i tu okazało się, że cześć dzieci nigdy tego nie próbowała. Jeżeli już, to w aluminiowej folii i w piekarniku albo na grillu.

Drodzy rodzice, znajdźcie trochę czasu jesienią i zapalcie z dziećmi ognisko, gdzieś nad wodą, pokażcie, że można usmażyć kiełbaskę i upiec ziemniaki. Poświęćcie pociechom tę chwilę. Na pewno ją zapamiętają na zawsze. To jedna z małych, dziecięcych, jesiennych radości.